۱. اسم‌بردن مداوم اشیاء در لحظه: هنگام کارهای روزمره مدام اسم چیزها را بگویید. مثلاً حین حمام: «این صابون، آن اردک، آب گرم...». سر میز غذا: «قاشق، بشقاب، شیر...». نیازی نیست ازش بخواهید تکرار کند؛ فقط بشنود کافی است.

۲. کتاب‌های تصویری بزرگ با یک شی در هر صفحه: کتاب‌هایی با عکس‌های واضح و واقعی از حیوانات، میوه‌ها، وسایل خانه. با انگشت به تصویر اشاره کنید و نام ببرید: «ببین، گربه!» بعد از چند بار، بپرسید «گربه کجاست؟» تا با انگشت نشان دهد (بدون نیاز به تکرار لفظی).

۳. آهنگ و شعرهای کودکانه با حرکت: مثلاً «اِستار و اِستار، ماهی کوچولو...» یا «دست بزن، شادی کن...». همراه با حرکت دست و بدن به کلمات کلیدی اشاره کنید. ریتم و آهنگ خیلی در به خاطرسپاری موثر است.

۴. نباید تصحیح غلط املایی کرد، بلکه الگوی درست را بگویید: اگر گفت «گابگاب» منظورش قورباغه است. پاسخ دهید: «آره، قورباغه! قورباغه چطور می‌پره؟» بدون این که بگویید «اشتباه گفتی».

۵. بازی پیدا کردن شی: سه اسباب بازی جلویش بگذارید (ماشین، توپ، عروسک). بگویید «ماشین را به بابا بده». بعد «توپ را بگیر» و بعد «عروسک رو کجا برد؟» این کار هم کلمات را تقویت می‌کند هم درک دستورات ساده.

۶. تکرار با تنوع صدا و هیجان: کلمه‌ی «سگ» را با صداهای مختلف بگویید (آرام، بلند، خنده‌دار، با تقلید صدای سگ). جذابیت باعث توجه و تکرار می‌شود.

۷. محدود کردن دیدن صفحه نمایش (موبایل و تبلت) به صفر یا نهایتاً ۱۵ دقیقه در روز – کودکان دو ساله از تعامل مستقیم انسان بسیار بیشتر از ویدیو یاد می‌گیرند.

۸. صبوری مطلق: اگر کلمه‌ای را امروز نگفت، هفته آینده ممکن است ناگهان بگوید.

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط