امروز از خواب كه بيدار شدم احساس كردم سخت ترين و دردناك ترين روز از دوران بارداريم رو قراره بگذرونم،

به پاهام كه نگاه ميكنم شباهت زيادي با پاهاي خدابيامرز مامان شمسيم داره از شدت و نهايت ورم

دستامو كه ميخوام مشت كنم يا چيزي رو بردارم استخون هاش انقدر درد ميكنه و تير ميكشه كه به سختي ميتونم باهاشون كار كنم

راه رفتنم هم شبيه مامان نازي شده كه اگه از ديوار و ميز كمك نگيرم نميتونم به راحتي قدم بردارم

تو آينه كه نگاه ميكنم يه دختر ٣٠ ساله رو ميبينم كه تو بدن يه خانم ٦٠/٧٠ ساله داره زندگي ميكنه

ولي هنوز سرپا و اميدوار و چشم انتظار براي يكماه آينده ام كه قراره آغوشم رو براي دخترم باز كنم✨

دوره عجيبيه بارداري و عجيب تر از اون بدن ما زن هاست كه بصورت خارق العاده اي همچين روزهاي سخت و عجيبي رو داريم ميگذرونيم تا با عشق يه موجود رو به خودمون و آدماي اطرافمون هديه بديم

نميدونم بعده ها دلم براي اين روزا تنگ ميشه يا نه ولي اينو مطمئنم روزي كه ابريشم رو تو بغلم بگيرم و عطر تنش رو بو بكشم تمام اين روزا رو فراموش خواهم كرد🤍✨

٢/ تير/ ٤٠٥
٢٥ روز مانده تا روز ديدا با دلبركمر

دقیقا وااای وای خدایا چقدر درد ها روز به روز بدتر میشن

چقدر زیبا نوشتی مامان ابریشم😍 حال و روز همه ی ما باردار هارو توصیف کردی

وضعیت منم توی این هفته ها همینطوره بدنم تینقد خستس که انگار کوه کندم🫠

الهی
مطمئن باش دلمون تنگ میشه

ای جونم 😍 چه زیبا حالت رو توصیف کردی
انشاءالله به شادی و سلامتی کوچولوت رو به آغوش بگیریش عزیزم 😍

عزیزدلم چند هفته فقط مونده تحمل کن