نمیخوام واقعا ناشکری کنم اول بگم خدایاشکرت که دوتا بچه سالم بهم دادی
ولی خستههههه شدم
تمام بار مسئولیتشون با منه ببخشید یه دشویی بخوام برم با هزار ترس و لرز میرم ک خدایی نکرده دنیا بلایی سر آریا نیاره
البته اینم بگم دخترم کاری با پسرم نداره اصلا فقط در حد بوس کردنش
ولی خیلیییییی سخته یه جاهایی واقعا کم میارم و نمیتونم در حدی ک اشکم در میاد ولی بخاطر بچه ها کنترلش میکنم
اگ ب فکر بچه دوم هسید و بچه اولتون کوچیکه از نظر اعصاب و روان ب شدت اماده باشید

ما مادرا هممون همین حسو داریم من خودم که دیگه ساعت ۹ونیم شب به اونور کامل دیوونه میشم فقط میگم خدایا بخوابن دودیقه اروم بشم پاشم کاری که دوس دارمو بکنم که همیشه قبل اونا میخوابم🥲درکت میکنم عزیزم ولی کاری نمیشه کرد باید شل کنیم لذت ببریم🤕

وای جدی من میدونم سخته ولی میگم سختیش جوریه ک میشه تحمل کرد😅

منی که دوقلو دارم و همیشع گریه میکنم🥲

چندسال دیگه راحتی
منم پسرم دوساله بود حامله شدم
اوایل خیلی سخت بود ولی الان که دومی دوسال و سه ماهشه خداراشکر خیلی راحت تر شده

چن سال بهم دارن مگه؟؟

خدا حفظشون کنه
اختلاف سنیشون چقدره؟

من از الان کم آوردم گریه‌م میاد بس که اذیتم
کمردرد سردرد اذیت های ایلیا همش باهم سخته

واقعا حق داری خیلیی سخته بچه داری. منم یه روزایی کم میارم میگم نه راه پس داریم نه راه پیش

دعاکن منم باردارشم خدابهم پسربده

منم موقعیت تورو دارم واقعا اینقد سخته ؟؟؟؟
من سعی میکنم شل کنم
دیگ چاره نیست