از پاسداران تا چهارراه مولوی (قسمت چهارم تجربه زایمان)
با توجه به هفته بالا و وضعیتی که توی معاینه بود، بهم گفت برو روی ترازو. دقیق ۱۰۰ کیلو رو نشون داد. دکتر مهیار گفت باید بری سونوی بیوفیزیکال جنین بدی تا کامل وضعیت مشخص بشه. نسخه رو داد دستم. گفت خود بیمارستان این سونو رو انجام نمیده و باید برم بیرون یا بیمارستان‌های دیگه. از طرفی مامای زایشگاه بعد از رفتن دکتر گفت که ببین ما اینجا نمی‌تونیم پذیرش کنیم هم بخاطر وزن هم اینکه احتمال سزارین هست. هفته‌ات هم بالا است و باید زایمان کنی. گفت برو بیمارستان‌های دانشگاهی تا اونجا تعیین تکلیف بشی. عملا من رو از سر باز کردن و علارغم اینکه پیششون پرونده داشتم و سر وزن بودم، توی اون شرایط هیچ کاری برام نکردن.

برگشتیم توی ماشین. باتوجه به تعطیلات و محدودیت رفت و آمد توی مرکز شهر بخاطر مراسم تشیع در روزهای آینده بیمارستان یاس که انتخاب بعدیم بود و اونجا هم پرونده تشکیل داده بودم رو نرفتم. گفتم اگر کارم به زایمان بکشه اونجا برای رفت و آمد سخت میشه. زنگ زدیم بیمارستان اکبرآبادی و آرش از بین بیمارستان‌های دانشگاهی که بپرسیم سونوی بیوفیزیکال اون ساعت یعنی ۱۲ و نیم شب انجام میدن یا نه. آرش که گفت متخصص نداره و صبح بیاید اما اکبر‌آبادی گفت هستیم و سرمون خلوته. [اما چه خلوتی!!!]

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط