نمیدونم شماهم هنوز همینطورین یا نه
ولی من هنوز فکر میکنم نتونستم خودمو جمع و جور کنم به روال عادی برگردم همه کارا رو تنهایی نمیتونم بکنم باید یکی بچمو نگه داره که بتونم همه کارامو تو یروز انجام بدم، به کارای خونه میرسم نمیتونم به خودم برسم تا به خودم میام صبح شب میشه
اعصابم زود بهم میریزه، خیلی زودرنج تر شدم، تفکرات منفی وووو

منم همینطور بودم بیشتر کمبود خواب داشتم بعد اینکه مامانم از پیشم رفت خونشون تنهایی همه کارا واسم سخت بود ولی بعد چند روز عادت کردم اول بچرو میخوابونم بعد ب کارام میرسم اگه ی تایم خالی ام داشته باشم میخوابم چون شبا واسه شیر دادن بیدار میشم

بچت یک ماه و نیمشه تازه من همینم هنوز به هیچ کاری نمیرسم

سلام گلم منم همینم یعنی هممون همین هستیم رستم که نیستیم بتونیم تنهایی هزار تا کار کنیم آدمیِم ماهم 😂

منم همینجوریم به هیچی نمیرسم شبم نمیخوابه کم خوابی دارم همش خستم

و منی ه از روز اول همه کارامو خودم کردم چون هیچکسیی رو نداشتم بیاد کمک 😞😞

من این بچه دومم هست ‌ مجبورم هم ب کار خونه برسم هم بچه هام . هم مادرم ک نابیناهست کارای خونه زندگی اونم بکنم شبیه رباط شدم از صبح تا شب دیر وقت مشغولم

اوووف من بعد سه ماه و نیم وقتی با مهوا تنهام خیلی سختمه
اصلا به هیچ کاری نمیرسم مهوا به شدت بغلیه
دوس نداره تنها باشه
غلت میخوره سریع گریه میکنه باید برشگردونی
حتی خوابم هست با کوچیکترین صدا وقتی تنهاییم بیدار میشه😂

بچه گریه کردنی نمیشه به کارات برسی مجبوری یکی کمکت کنه.

سلام خیلی عادیه باز شما کارای خونه رو میرسی من برا همونم کمک لازم دارم😁