این روزا یه ترس وحشتناکی افتاده به جونم
همش فکرای منفی می کنم همش حس می کنم یه اتفاق بد میخواد بیفته نگران آینده نامعلومم نگران بچمم
دارم ظرف میشورم اشک می ریزم میخوام غذا درست کنم گریه می کنم تو پارک نشستم بغض می کنم نمی تونم جلو خودمو بگیرم دارم به دخترمم آسیب میزنم دیروز آروم گریه می کردم رفت گوشه اتاقش قایم شده بود مامانم پرسید چرا اومدی اینجا گفت گریه می کنه اعصابم خورد شده 😭 از اینکه درخواست طلاق دادم عذاب وجدان دارم حس می کنم تقصیر منه که این زندگی داره از هم میپاشه در صورتیکه خیانتای اون منو به اینجا کشوند...
رفتیم مشاوره کلا خیانتش رو انکار کرد گفت مشکل روانی داره شکاکه ولی مشاور گفت من روانشناسم من تشخیص میدم و این خانم مشکلی نداره. وسط حرفامون یهو قاطی کرد شروع کرد به داد زدن و توهین کردن به من بعدم گفت برو از زندگیم بیرون...

فقط میتونم بگم خیلی برات ناراحتم کاش میتونستم یه کاری واست کنم

منم شرایط شمارو دارم همش نگران بچمم میترسم ازم بگیرش میترسم نتونم اونجوری ک باید بزرگش کنم میترسم جدایی خیلی بهش آسیب بزنه ولی نمیدونم چاره اش چیه دیگ نمیتونم برم باهاش زندگی کنم ولی میگم بچه بی پدر چی میشه میتونم از پسش بربیام اصن اگ حضانتشو نتونم بگیرم چی کی بچمو بزرگ میکنه

همه کسایی ک خیانت میکنند ی بر برچسبی به زن میزنند همه توجه ها بسمت زن بره...
اگه دفعه اولش نیست و درکنارش دل خوش نداری عذاب وجدان نداشته باش
تو محکوم نیسی درکناره کسی ک محبت و توجه نکنه مسئولیت پذیرنباشه تازه خیانتم کنه زندگی کنی ...

مگه میتونی تحملش کنی با وجود خیانت هاش؟!

دیوار هاشابلنده
همین یه رفتار که سگ شده پاشده رفته نشون میده چقدر خیانتکار