راهنمایی میخوام ازتون...
از بعد اینکه پسرم به دنیا اومد کم کم همه زندگیم شد پسرم خودمو شوهرم و انگار فراموش کردم
اون به شوخی بهم میگه تو همه چیت شده بچه من و فراموش کردی ولی خب متوجه میشم حرف دلش و میگه
منم نمیدونم دست خودم نیست تا بیام به کارای خونه برسم در حد همین که غذا درست کنم غذای بچه رو درست کنم و جمع و جور کنم خیلی خسته میشم
به خصوص الان که سامیار بخاطر لثه و دندون خیلی بی قرار تر شده و وقتی بیداره من باید کل حواس و وقتم و بذارم برای بچم اینا انرژی منو میگیره شوهرم بعدازظهر که از سرکار میاد من به معنای واقعی پوره ام دیگه حوصله حرف زدن و خیلی مسائل دیگه برام نمیمونه..
خانوادم ازم دورن خانواده شوهرم خیلی زیاد پسرم و دوست دارن و هواشو دارن مادرشوهرم میگه هر موقع کار داری یا خسته ای بیارش خونه ما اگه اینجا راحت نیستی برای خواب بچه رو بذار اینجا برو خونه بخواب بعد بیا
اینم بگم ما تو هفته یه شب خونه اونا میخوابیم که مادرشوهرم بچه رو نگه داره من استراحت کنم نمیدونم کار درست چیه واقعا از طرفی اینکه از شوهرم دور شدم نگرانم میکنه
میخوام بپرسم ازتون این مورد دور شدن برای همه هست؟ بعدا کمتر میشه یا بچه بزرگتر بشه بیشتر میشه؟
و اینکه با توجه به شرایطی که گفتم براتون شما جای من باشید چیکار میکنید؟؟

طبیعیه یکی دو سال اول اینجوریه
قدر مادرشوهرتم بدون
من که دوررنیستم ولی همیشع خودم بچه هامو نگه میدارم مگر اینکه دکتر خاصی بخوام برم

طبیعیه حنا جانم
تا یکسالگی سامیار جون
درست میشخ
مامان اولی هستیم و تجربه مون کمه
و نگرانی هامون زیاد
تو از خودت نخواه ک همه چیو ب نحو احسن پیش ببری
هم مامان خوبی باشی هم همسر خوبی هم عروس خوبی
تو داری تلاشتو میکنی و نباید تبدیل ب عذاب بشه برات
انشالله سامیار جون راه بیفته خیلی راحت تر میشه خیلی چیزا
منم این شرایط و دارم تجربه میکنم

عزیزم سعی کن که رابطتو با شوهرت حفظ کنی دوساعتی بزاریش خونه مادرشوهرت بری بیرون قدم بزنی باشوهرت یا بیای خونه رابطه خوب داشته باشی که سرد نشید ازهم

اتفاقا دیشب با شوهرم بحق میکردیم برگشت گفت تو همچیت‌ شده بچه به من توجه نمیکنی و فلان دست خودم نیس خب نمیتونم که بچمو دوس نداشته باشم و بهش رسیدگی نکنم

همین که یه شب در هفته بچه رو نگه میدارن خیلی خوبه منم همینم خیلی خسته میشم شبا هم تا صبح بچه نمیخوابه روز کارای خونه و بچه ها دیگه انرژی نمیمونه