چقدر دلم گرفته، پارسال این موقع اگه زندگی و شرایط الانمو بهم نشون میدادن باورم نمیشد. تو این ده ماه چه اتفاقایی که نیفتاد. دیار با دو دور بند ناف و مدفوع در حالت خفگی دنیا اومد.
پنج روز بیمارستان برای زردی بستری بود.
۴۰ روزش بود که تصادف کردیم و ماشینمون از سمت دیار خورد به یه ماشین دیگه.
هوا تا -۳۰ سرد شد و مامانمینا یه روزی از همون روزا برگشتن ایران و من تنهای تنها شدم.
روزایی که اینترنت نبود و همون اندک ارتباط من با آدم هایی که دوسشون داشتم صفر شد.
خونه ای که پس دادیم برای مهاجرت دوباره وقتی دیار ۴ ماهش بود و بخاطر ملیتمون هنوز نرفتیم
۵ بار اسباب کشیدیم تو ۶ ماه با یه بچه کوچیک بی اینکه یه نفر بیاد کمکمون.
امروز و فردا کردنا تا امروز...
گاهی با خودم میگم خیلیا خانواده کنارشونن، بچه رو نگه میدارن به خودشون بعد زایمان رسیدگی میکنن، باز افسردگی میگیرن. من که هر روز جنگیدم و جنگیدم چون مجبور بودم چی؟!

اره واقعا. ما قوی هستیم و از سختی ها رد میشیم شما اونجا اونجوری دور از عزیزانت ما هم اینا با هزار تا مشکل دیگه. منم ۲۹ هفته کیسه آبم پاره شد ۳۵ روز بیمارستان بستری بودم بعدم پسرم ۳۴ هفته به دنیا آمد ۶ روز nicuبود با شرایط بد و درد پرستارهای nicuاینقدر منو اذیت کردن که نمیایی پیشش باید بیای شب بمونی ما بینیم میتونی بچه نگه داری بعد بچه رو میدیم بهت اینجوری نمیدیم😶 شرایط افتضاح واسه موندن . بعد من انتخاب کرده بودم مستقیم شیر ندم با شیردوش بدوشم شیر بدم اینا دهن منو سرویس کردن نه اصلا نمیشه شیرت خشک میشه باید مستقیم بدی یه بار نگه ام داشتن به زور مجبورم کردن مستقیم بدم من متنفر بودم از این روش. پسرم تا ۲ ماهگی با زردی گرفتار بود زردی در آستانه بستری بعدم که اتفاقات دی ماه بعدم جنگ آوارگی از خونه ما حدود ۵۰ روز خونه خودمون نبودیم با بچه ۳ ماهه الانم که داریم له میشیم زیر بار قیمت ها فکر کن من پوشک برای پسرم تو عید خرید ۳۷۵ امروز همون پوشک رو خریدم ۹۳۵ تومن خلاصه اینکه ما ایرانی ها هر جا باشیم داریم زجر میکشیم ما قوی هستیم خیلی قوی و دلمون روشنه این سیاهی زود زود تموم میشه و همدیگه رو هم خیلی دوست داریم 💙🩵

عزیزدلممممم چه سخت گذشته بهت. منم برام سخت بود ولی خداروشکر که گذشته اینا همه میشه تجربه و قوی شدن

عزیزدلممم، به خودت افتخار کن ، هرکسی به چالشایی داره کم وبیش ، درست میگی واسه شما خیلی سخت بوده واون‌لحظه خیلی حال آدم بدمیشه خییلی زیاد ، ولی بعدش قشنگه که تورو میسازه ،چالش هاست که مارو قوی تر میکنه،
ومطمئن باش بچه ی قوی تری هم تربیت میکنی، وراهنمای بهتری میتونی باشی واسه دیار جون‌، این خیلی قشنگه.
قوی بودی وهستی وقوی بمون ، چالش ها مثل دست اندازن توجاده ،الهی که مقصدت روشن و پراز آرامش باشه دوستم.
منم داستان هایی شبیه این دارم واونموقع خیلی شکستم ولی دوستدارم چالش هارو ،متفاوت میکنه آدم رو و قوی تر میکنه ،۴تاحرف بیشتر داری واسه گفتن‌ بهتر میتونی راهنمای عزیزات باشی پخته ترت میکنه. چیزی ازتو کم که نمیشه تازه بهت اضاف هم میشه.
اگر سخت بود ولی گذشت، خوبیش اینه که گذراست همه چیزش. همین که شوهرت درکت بکنه رفیقت باشه بفهمه تورو کمک حالت باشه الهی شکر بگو واین نمیزاره که روحی بهم بریزی و بعد خستگی و چالش های روزکار و بی مروتی جامعه ودنیا کمکت میکنه وایسی ومحکمترم وایسی. خدابه همرات باشه هرکجا هستی.
نگو اینکه نمیفهمه وفقط داره حرف میزنه چی کشیده ونمیدونه، ونفسش از جای گرم میاد.من کل عمرم تابه الان همیشه دور بودم از خانواده بخاطر درس وکتاب ، سرکار رفتنا چقد اذیتم کردن یه مشت آدم بی فرهنگ وبی جنبه و .... زیادن کم نیستن، توبارداری مجبور شدیم اسباب کشی کنیم و.... ازاول بارداری من شرایط جنگی بود تا بدنیا اوردن پسرم، بعدش گرونی و همه چی جدای از تصورمون شد و آرزوهامون باید میذاشتیم کنار وفقط زندگی میکردیم تا ببینیم به کجا میرسه، آینده ای که معلوم نیست.... بیشتر واسه پسرم ناراحت شدم ، ولی تمام تلاشمون میکنیم که شرمنده اش نشیم.... درستش میکنیم

خداقوت عزیزم و یه خسته نباشید بزرگ به شما
همه ما یه جوری با مشکلات درگیریم و میجنگیم،ولی میخوام اینو بهت بگم اگه سختی زیادی هم بکشی برای آینده بچه ت تلاش کردی و امیدی به آینده ش داری
من خودمو به هر آب و آتیشی زدم چندساله،همسرم مهاجرت رو نمیپذیره
ما موندیم و یه دنیا ناامیدی برای آینده ی این طفلک ها تو این مسیر نامعلوم😕

شاید اون روزا فکر می‌کردی فقط داری دووم میاری اما وسط اونهمه ‌همه ترس و تنهایی، داشتی برای دیار یه جای امن می‌ساختی. فکرشو بکن چقد یه ادم میتونه خفن باشه واسه بچه ش دوز شجاعت و صبرو استقامتشو بالا ببره
این‌که امروز هنوز از یاداوریش دلت می‌گیره چیزی از شجاعتت کم نمیکنه. با چیزی‌که خوندم مشخصه واقعا از روزای خیلی سختی عبور کردی، امیدوارم از این‌جا به بعد، زندگی همونقدر ‌که خودت و همسرت برای دیار پناه بودید، براتون پناه باشه. 🤍 خدا رو چه دیدی؟ شاید تجربه اینهمه سختی تجربه ی بعدیتون رو راحت تر کنه

جنگیدی و جنگیدی چون مجبور بودی و الان دیار مادری داره که قوی تر از بقیه مادرهاست و میتونه مثل کوه به مادرش تکیه کنه و ازش یاد بگیره و در دوران کهنسالی پشت و پناه و کوهت بشه

فقط میتونم بگم‌ خداقوت شیر زن💪

آخی چه سخت

کدوم کشوری