یه ماه بیشتره مادرشوهرم با برادر شوهرم اومدن خونه ما بعد پسرم اصلا باهاشون راحت نیست انگاری باهم جور نمیشن یجورایی اونام یکم خشک و بی مهرن اینم خیلی سمتشون مخصوصا مادر شوهرم نمیره
برعکس همش دوست داره بره خونه مامانم اینا بمونه و بیشتر اوقات هم میمونه گاهی به بهونه و یجورایی به زور میارمش خونه
خودم آدم کم حرفی هستم برعکس پسرم اجتماعی و پرحرفه ولی هیچ جوره با اینا وفق نمیشه حس میکنم از چشم من میبینن
امروز به عموش می‌گفت برو چرا نمیری با لحن بدم می‌گفت بعد بهش گفت مامانتم با خودت ببر
خیلی ناراحت شدم نمی‌دونم چیکار کنم که دیگه این حرفا نزنه
مادر شوهرم همش گیر میده بهش قرآن یاد بده نماز یاد بده
دیشب از بس گفت دراومدم بهش گفتم بچه ای که هنوز سواد نداره و درست حرف نمیزنه چجوری قرآن یاد بگیره
می‌دونم کارم اشتباه بودم ولی بچم اصلا جوری نیست که بشینه یاد بگیره همش چیزای حرکتی و رزمی دوست داره

چقدر بیشعورن ک ۱ ماهه چترن

برات مهم نباشه بخدا اگه سمت اونا هم بره باز یه حرفی برات در میارن که فلان فیسار بزار هر جور دوست دارن فکر کنند برات مهم نباشه

چیکار ب بچه داری ،ناراحت نشو
بچه ست دیگه ی حرفی زده حالا،ب مادرشوهرتم با لبخند بگو خودمم میخوام یادش بدم اتفاقا ،هنوز وقتش نشده ولی

اولا خوب گفته. بعد هم. بگو. بچه علاقه نشون بدم. چشم. بهش یاد میدم. بعد از شوهرت. بپرس. چقدر قرآن یاد داره

ورژن خودشونه بزار راحت باشه باهاشون😂

عزیزم اولا بچه شما سنی نداره اون کسی بیشعور که از بچه توقع داشته باشه بعد این دوره کی اینقدر طولانی مدت میره خونه کسی
بچه محبت ببینه صددردصد شیفته ی طرف میشه معلومه محبت نمیکنن

هم پسرت خوب از دستشون بر میاد😂

عیب نداره بیخیال باش

چرا یکماهه اونجاست؟چقدر سخت
خب بچت هم حق داره دیگه،سخت نگیر بهش