#ادامه طرحواره ها: طرحواره های مربوط به خود دوستی:
طرحواره ایثارگری:
## 🧠 توضیح ساده و خودمونی:
طرحواره ایثارگری یه جور «الگوی رفتاری» یا «باور درونی»‌ـه که معمولاً از بچگی شکل می‌گیره.عادت داری نیازهای بقیه رو همیشه مهم‌تر از خودت بدونی.
همیشه حواست به بقیه‌ست، اما کسی حواسش به تو نیست — چون خودت اجازه نمی‌دی!
🔹 نشونه‌های آدمی که طرحواره ایثارگری داره:
زود می‌فهمی دیگران ناراحتن و فوراً سعی می‌کنی حالشون رو خوب کنی.
وقتی کسی ازت چیزی می‌خواد، نه گفتن برات خیلی سخته.
اگر به خودت برسی، حس می‌کنی «خودخواه» شدی.
از «رنج کشیدن برای دیگران» حس خوبی می‌گیری یا فکر می‌کنی وظیفه‌ته.
گاهی خسته‌ای، ولی لبخند می‌زنی چون نمی‌خوای کسی ناراحت شه.
وقتی کسی ازت قدردانی نمی‌کنه، در دلت دلخوری ولی باز هم ادامه می‌دی
⚙️ این طرحواره معمولاً از کجا میاد؟
اغلب از دوران کودکی. مثلاً:
پدر یا مادری داشتی که همیشه ازت انتظار داشت «بزرگ‌تر از سنت رفتار کنی».

ادامه در پایین تاپیک لایک کنین بالا بمونه

یا باید مراقب احساسات والدینت می‌بود‌ی (مامان ناراحته، ساکت باش!
🤧یه بچه‌ای که تو خونه‌اش مامان یا باباش مریض بودن یا مشکل داشتن، یاد گرفته که باید همیشه کمک کنه، قربونی بشه، و خودش رو فراموش کنه تا بقیه حالشون خوب باشه.
کم‌کم یاد گرفتی:

> "من فقط وقتی دوست‌داشتنی‌ام که به دیگران خدمت کنم.").
😔 مشکلش چیه؟

در ظاهر خیلی قشنگه که آدم مهربون و فداکار باشه ❤️
اما در عمل، طرحواره ایثارگری باعث می‌شه:

خسته، دلگیر و بی‌انرژی بشی.

نیازهای خودت رو نادیده بگیری.

از ته دل احساس کنی کسی قدر تو رو نمی‌دونه.

حتی ممکنه یه روزی یه‌دفعه «منفجر بشی» چون زیاد تحمل کردی.

راستش من خودم درگیر این طرحواره هستم. چون مادرم بود.

پسرم عاشق مادرمه میپرستتش. دیشب ساعت 12 از خونه شون میومدیم که وط راه یادش افتاد و جی و هوار که مادرجون. ببین گریه هاش برای مادرم با کریه هاش برای درد یا لجبازی فرق میکنه عین عزاداری میمونه از روی ناراحتی و غم دوریشه.

دبشب خیلی گریه کرد خیلی بیش از نیم ساعت و من هیچی نگفتم بغلش کردم ک گریه کنه بهش نیگفتم هرموقع آروم شدی حرف بزنیم. بدتر لگ میزد.
و من موقعی ک ب ساختمون خودمون رسیدیم ساعت بعد نصف شبه و از همسایه ها آدم خجالت میکشه مجبور شدم کفتم ببین همسایه ها اومدن بیرون دارن تماشامون میکنن میگن این بچه کیه داره این وقت شب گریه میکنه؟ پسرم کمی خجالتیه و گاهی من وقتی مجبور میشم اینجوری یعنی بعد از صبوری باجبار دامن میزنم ب این قضیه. نظر شما چیه؟

وای من چقدر ایثارگرم

دقیقا حال الان منه