پارت سی

منو همسرم این مدت تو فشار عجیبی بودیم
من تو بیمارستان بیشتر اوقات تنها بودم چون نمیذاشتن مرد خارج تایم بیاد تو
چون نذاشتم شب کسی پیشم بمونه
درد نداشتم حال جسمیم خوب بود اما امان از حال روحیم…
غصه خودم یه‌ور اطرافیانو میدیدم دلم از غصه تو چشمهاشون بدتر میشد
منتظر میموندم تا‌مامانم بره خونه تا برم زیر پتو بی صدا اشک بریزم
طفلکی تخت بغلیم یه خانوم بود اومده بود فکر کنم رحمشو در بیاره، عملش رو خیلی راحت گذرونده‌بود
دخترهاش اونجا بودن
منو که‌میدیدن دلداریم میدادن، حواسمو پرت میکردن بهم خوراکی تعارف میکردن
خیلی ادمهای خوبی بودن، شاید این خوبی از دفعه قبلی که به اون خانوم که زایمان کرده بود و کسیو نداشت بهم برمیگرده

بارداری زایمان،شیر

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط