پارت هشتم
تجربه زایمان:وسط اون گریه و اوضام سرمو بلند کردم یهو دیدم‌شوهرم اومد جای اون پنجره..اصلا و اصلا دوس نداشتم تو وضع ناجور ببینه منو هی داد میزدم برو بیرون برو برو..هی اون بهم میگف چی شده چشاش پر ترس و نگرانی بود پرستار ازش خواست امضا بزنه و زود بره.بدترین قسمت اون روزم همین جایی بود ک شوهرم اومد جای اون پنجره برای امضا زدن🥲🥲🥲🥲بعد اون ابجیم میگف وقتی از اونجا رفته بود کلی گریه کرده بود بخاطر من..حتی چن روز بعد بهم میگف وقتی حالتو اونجا دیدم‌ کلا از این قضیه بچه دار شدنمون پشیمون شدم فکرشم نمیکردم انقد بخواد برات سخت تموم شه..
خلاصه بردنم توی اتاق عمل دکترم اومد نشوندنم رو تخت دکتر هوشبری اومد امپول بی حسیو زد ب کمرم یکبار دوتا پرستار پرتم کردن رو تخت دیگه کامل بی حس شدم هیچ حسی کمر ب پایین نداشتم.ی پرده اوردن زدن جلو صورتم من اون سمت رو نمیدیدم برش زدن‌اینا هیچی حالیم نشد فقط صدای بچمو شنیدم‌ک انگار از ته اب داره گریه میکنه هی ابو از دهنش خالی میکردن گریه هاش واضح تر میشد😁 دلم میخواست زود ببینمش.پرستار توی ی پارچه پیچیده بودش اوردش بهم نشونش داد ی صورت کبود همرنگ موهاش😁😁😁 اورد نزدیکم سرشو بوسیدم سریع بردش نامرد نزاشت خوب ببینم‌بچمو😬😁ادامه

من دوست ندارم هیچکس تو اون وضع ببینه منو

خداروشکر به خاطر وجود عشق بینتون 🥰

عزیزم اتفاقا وقتی همسر همراهت باشه بدونه بهتر می‌تونه تو رو درک کنه
خیلی از آقایون از بعد زایمان وذیدن همسراشون هست ک قدردانی میکنند
ولی وقتی شما رو ندیده باشه چ جوری می‌خواسته شما رو درک کنه
نمی‌گم آدم خود خواهی هستم ولی همیشه بنظرم باید همسر بدونه همه چی رو خصوصا تو مسئله زایمان ودکتر رفتند

یه نفر از قبل ک باردار بشم دوستانه بهم گفت سعی کن حداقل یکی دوبار همسرت همراهت بیاد دکتر سنو یا هرجا تا بدونه چقدر باید منتظر باشی و.. همش پول بده تو بری نیست
واقعا هم درست می‌گفت

سلام عزیزم میگم کارت امید مادر واستون واریز شد یانه