دلنوشته یهویی به پسرک
بمونه به یادگار از تولد یکسالگی دیارم
پسر قشنگم
با اومدن تو دنیای من یه شکل دیگه شد
یه ساله که مامان شدم و یه حس خاص و عجیبی رو تجربه کردم یه حسی که همیشه فکر می کنی یه تیکه از قلبت بیرون سینه ات میتپه ،من با تو خیلی چیزا یاد گرفتم یاد گرفتم صبور باشم محکم باشم
می دونم یه وقتایی به خاطر اینکه خسته بودم بلد نبودم تجربه نداشتم تو رو اذیت کردم
فقط میخام بدونی مامان تو بودن قشنگ ترین قسمت زندگیمه،همه تلاشمو می کنم همیشه بخندی
انقد دوستت دارم که یه وقتایی می شینم و گریه می کنم
میبینی پسرم مامان بودن خیلی عجیبه یه لحظه بند دلم پاره میشه از داشتنت یه وقتایی ناراحت و عصبانی از اینکه خسته میشم از اینکه دیگه هیچ وقت نمی تونم برا خودم باشم ولی باز یه لبخند تو همه چیو عوض می کنه
همیشه بخند قلب مادر :)

انگار تک تک کلمات و جملاتت حرفای دل منم بود،مادربودن یعنی تناقض احساس
در عین اینکه خسته ای و فرسوده باید مهربون باشی ولی سخته خیلی سخته...منم گاها کلافه میشم،عصبی میشم،یکم با دخترم بدرفتار میشم ولی بعدش خیییلی پشیمون میشم،دلم کباب میشه براش،آخه اون که جز من کسی دزگه رو نداره بتونه بهش آرامش بده وقتی موقع کار کردنم میاد از پاهام میگیره که بغلش کنم،دلم از جاش کنده میشه،آخه مادر من چطوری هم تورو بغل کنم هم به کارام برسم؟

تولدش مبارک