تجربه سزارین
قسمت دوم:
وقتی دکتر رسید، با ویلچر مرا به اتاق عمل بردند. روی تخت جراحی نشستم؛ دکتر متخصص بیهوشی آمد و از من خواست طوری بنشینم که کمرم کاملاً صاف باشد راستش را بخواهید، برخلاف تصورم، آمپول بی‌حسی دقیقاً مثل تزریق یک سرم معمولی بود که به دست می‌زنند؛ اصلاً درد نداشت و خدا را شکر، همین موضوع باعث شد بخش بزرگی از ترسم فرو بریزد.
بعد از تزریق، دراز کشیدم و کم‌کم حس بی‌حسی از کمر به پایین شروع شد. بعد هم پرده‌ای جلویم کشیدند و کار جراحی شروع شد. هیچ دردی نداشتم؛ فقط متوجه می‌شدم که در حال انجام کاری هستند، اما این حس هم خیلی کوتاه بود و خیلی زود فرزندم را کنار صورتم آوردند. از حس اون لحظه بخوام بگم  واقعاً توصیف‌ناشدنی بود…»

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط