ادامه سزارین و nicu
زردیش رو ۲۳ بود ۴ تا لامپ قوی گذاشتن براش،دورشو با پارچه پوشوندن که نور کامل بهش بخوره و دو نوبت بهش خون تزریق کردن تا زردیش کم شه ،من از روز اول بیمارستان تو اتاق مادران موندم البته منو احتیاج نداشتن همه بهم میگفتن برو ولی من باالتماس موندم نمیتونستم بیام توخونه ای که دخترم توش نیست و توشکم منم نیست،من اولین حموم بعد زایمانمو تو بیمارستان رفتم و چقدر اشک ریختم واسه خودم ،به همه خانوادم گفته بودم کسی پیشمون نیاد خودمو شوهرم بودیم چقدر برای غربت خودم و شوهرم اسک ریختم چقدر دلم به خال خودمون سوخت😭😭😭چقدر گریه ناله کردم که خدایا این حقمون نبود ولی بچمو سلامت بذار بغلم بریم‌خونه،یک هفته ای اونجوری کذشت و من هربار میرفتم تو بخش دخترمو با اونهمه سیم ولوله میدیدم و اشک میریختم یواشکی جون پرستارا اجازه نمیدادن بمونن از ترس اینکه بیرونم‌نکنن سعی میکردم باهاشون ارتباط بگیرم و خودمو قوی تر نشون بدم که اجازه موندن بدن،و بعضی هاشون چقدررررر ماه بودن و خدا خیرشون بده واقعا
ادامه پارت بعد

آخ منم چهارماه پیش اینارو کشیدم و الان داره یادآوری میشه برام
می‌دونم چی کشیدی
😭😭😭
بچم زوری طبیعی به دنیا آوردن به چه دردییییییییییییییی
بعد یه دور بندناف داشت و cprشد و دوازده روز اونجا بودم
بی‌کس و تنها 😭😭😭😭😭

چقدر منو یاد خودم انداختی دختر
خیلی سخته من تو زایمان اولم پسرمو ی لحظه نشونم دادن و بردنش nicuالان سر بارداری دومم فقط از خدا میخام حسرت بغل کردن بچم ب دلم نمونه
ایشالا توام دخترتو ب سلامتی بغل میگیری و میرین خونتون به حق خانم ام البنین🥺