ادامه تجربه سزارین😊
خلاصه اوردنم تو یه اتاق دو‌ تخته ک من بودم و یک بیمار دیکه ک زایمان کرده بود، بیمارستان من بیمارستان سعدی بود، خداییش رسیدگی ها خوب بود اما اتاقا بدرد نخور بود و از اونجایی ک من ۵.۵ زایمان کردم همه اتاقا vip پر بود، تمام چیزای دردناکی ک دارم مینویسم روند زایمانه تقصیر بیمارستان و یا دکتر نیست. بگذریم، به محض اینکه به هوش اومدم و اوردنم تو اتاقم از بس گریه و التماس کردم یه مورفین بهم زدن ک دردم یکم کم شد، بعدش ماما اومد و‌ برام سوند را کشید ک درد نداشت اما من داشتم نگاه میکردم، واقعا ترسناک بود، یه قسمت زیادی از اون‌ شلنگه داخل من بود. یکم بعدش اومدن گفتن باید راه برم، دستامو گرفتن ک بشینم و یواش از تخت اومدم پایین، اما چه دردی داشت، البتت قبلش انقدر اذییت شدم ک زیادم سخت نبود ولی حسش خیلییی بده، انگار چاقو خوردی و دوختنت حالا میگن راه برو، حس کلافگی وسوزش بخیه همینجوریش نابود کننده هست، راه رفتن با اون‌ شکم و خم هم اذییت کنندس.
الان هفت روزه از عملم میگذره، حمام رفتم با بخیه هام، اما هنوز سوزش را داره، از طرفی برای نشستن همش باید یکی باشه ک دستمو بگیره یا ی چیزی باشه ک خودمو باهاش صاف کنم، توی ایستادن هم اکه یهو انجامش بدم بخیه ها کشیده میشه و میسوزه، در کل تپی راه رفتن مشکل ندارم اما نشستن و ایستادن دردناکه. چیزایی ک میگم تجارب واقعیه چون اونایی ک با من زایمان کردن تو بیمارستان با پزشکای متفاوت داشتن همین روند را طی میکردن.
اما اکه برگردم عقب باز هم احتمالا سزارین را انتخاب میکنم، چون از طبیعی میترسم. در کل زایمان بسیار دردناکه، چ طبیعی ج سزارین

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط