مامانایی که بچه‌هاتون الان بزرگ‌تر شدن، بیاید یه کم از تجربه‌هاتون برامون بگید ❤️
از چیزایی که الان بهش نگاه می‌کنید و می‌گید «کاش اون موقع اینقدر بابتش حرص نمی‌خوردم» یا «کاش بیشتر از بچه‌م لذت می‌بردم» 🥹
من خودم خیلی سر تمیز بودن خونه، غذا درست کردن، مرتب بودن و کارای خونه حرص می‌خورم. با وجود بچه واقعاً سخته که همه‌چی همیشه مرتب و تمیز باشه، ولی بعضی وقتا انقدر ذهنم درگیر این کاراست که حس می‌کنم به جای اینکه از بچه‌م و این روزاش لذت ببرم، مدام دنبال جمع‌وجور کردن و انجام دادن کارامم.
می‌خوام یه مدت به خودم سخت نگیرم، خونه اگه نامرتب بود بذارم باشه، غذا اگه ساده‌تر بود اشکالی نداشته باشه و بیشتر وقتمو با بچه‌م بگذرونم. چون ته دلم می‌ترسم یه روز بزرگ بشه و حسرت بخورم که چرا اون موقع بیشتر از این روزاش لذت نبردم.
شما که این مرحله رو پشت سر گذاشتید، واقعاً دوست دارم بدونم از چه چیزایی بیشتر از همه حسرت خوردید؟
چه چیزایی رو کاش کمتر جدی می‌گرفتید و چه کارایی رو کاش بیشتر انجام می‌دادید؟ 🥹❤️
بیاید تجربه‌هاتونو بگید که ما مامانای کم‌تجربه‌تر ازتون یاد بگیریم. 🌱

من سه تا بچه دارم
بعد از بچه اولم واقعا یاد گرفتم سر هرچیز کوچیکی به خودم استرس ندم
چرا کم‌خورد،چرا زیاد خورد،چرا دیر نشست،چرا بچه فلانی چهاردست و پا رف ولی بچه من هنوز نرفت و خیلیییی چراهای دیگه که میگم کاش کمتر به خودم استرس میدادم و بیشتر از بزرگ شدن بچم لذت می‌بردم
یاد گرفتم کمتر مقایسه کنم و به این باور برسم حتی بچه دوم من نسبت به بچه اولم متفاوته چه برسه به بچه بقیه.
خدایی هم تو همه چیز واس این دوتا بچم بهتر و راحت‌تر شده

کارای خونه و غذا همیشه بیخیالترین بودم😁شمام همین باش.خونه یموقعی تمیز میشه ،غذا هم بالاخره درست میشه اگرم نشد غذای بیرون هست

من ماه اول خیلییی زیاد سر هر چیز ساده ای میبردمش دکتر
برگردم به عقب اصلا اینکارو نمیکنم

دقیقا مثل همیم گلم منم اوایل حالم خوب نبود و گریه زیاد میکردم

من خیلیییی ناراحت یکماه اول نی‌نیمم😓اونجوری ک‌باید لذت نبردم هم درد بدنم‌هم مهمون‌واقعا اذیتم میکرد ولی بنظرم رفته رفته حتی اگر سخت هم باشه ادم خو‌میگیره با بچه ش🩷