تجربه زایمان (پارت سه) :
منی که ساک بیمارستان نبسته بودم، چیدمان اتاق بچه هارو ریخته بودم بهم تا عکاسی کنم از وسیله هاشون و اتاق و خونمون به شدت به هم ریخته بود، حتی تا اون موقع اسم قطعی انتخاب نکرده بودیم برای دخترا و کلی کار عقب افتاده راهی اتاق عمل شدم، هم خوشحال بودم که انتظار به اخر رسیده و کلی ذوق وجودمو میگرفت وقتی فکر میکردم که به زودی بغلشون میکنم، هم میترسیدم، از بیمارستان، از دکترا، از شرایط بچه هام که دارن زود به دنیا میان، خلاصه حس تضادی رو داشتم تجربه میکردم، به خاطر بیمارستان و دکتر هم خیلی استرس داشتم چون قبلش برنامه ریزی کرده بودم بیمارستان خوب برم، اتاق شخصی بگیرم، دیزاین کنم، عکاس و فیلم بردار بگم بیاد و...،دکتر خودمم خیلی خوش اخلاق و انرژی مثبت بود،دوست داشتم اون عملم کنه، هیچی کدوم عملی نشد، توسل کردم به خدا و گفتم خودت مراقبمون باش همه این اتفاقا از دست ما خارج بود، پس خودت کمک کن همه چی خوب پیش بره، خداروشکر از عملم راضی بودم و بخیه هام رو خوب زده بودن، ولی متاسفانه کادر اتاق عمل اصلا رفتار خوبی نداشتن، کل پروسه زایمان که داشتن بالا سرم همش غر میزدن که مجبور شدن نصفه شب از استراحتشون بزنن و بیان اتاق عمل، بعد غر میزدن که بیمه پولشونو سر وقت نمیده و... به حال منم اصلا توجهی نداشتن، با وجود اینکه میدیدن دارم استرس زیادی میکشم نه حالمو میپرسیدن نه چیزی میگفتن بهم، حس میکردم اصلا اونجا وجود ندارم...

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط