مامانا حالم خیلی بده ی چیزی بگین آروم بشم😭
امشب رفتیم خونه مادر همسرم موقع برگشت هر کاری کردیم پسرم باهامون نیومد، چسبید بغل پدر شوهرم جیغ می‌کشید
مجبور شدم بزارم بمونه اونجا
دارم دق میکنم، نه واسه اینکه پیشم نیست واسه اینکه از من و باباش فراریه
توروخدا قضاوتم نکنید
چند سالی میشه زندگیمون تو سراشیبیه حال روحی خودم و همسرم داغونه، کلی اتفاقای بد برامون افتاده، تو شرایط خیلی بد باردار شدم، کل حاملگیم افسردگی داشتم، بیشترم من داغونم چون تمام وقت با پسرم تنها هستم
همش سرش داد میزنیم دعواش میکنیم واسه همین پناه میبره به هر کسی غیر از ما حتی غریبه ها
چه خاکی به سرم بریزم
داروی اعصاب مصرف کنم همه مشکلات حل میشه؟

بچه ها اصلا به پدربزرگ و مادربزرگشون بیشتر میچسبن،پس نیازی نیست خودت رو سرزنش کنی

نه فقط.روانشناس
و اینکه خودت باید بخای همین هیشکی اندازه خودت نمیتونه بهت کمک کنه
اروم باش ب چیزای خوب فکر کن دمنوش ارامش بگیر بخور

عزیزم از روان درمانگر کمک بگیر که با روش های اصولی این دوران و پشت سر بگذاری و بچه هم کمتر آسیب ببینه
بچه خواهرشوهر منم همینطوریه

ماهم پسرمو خیلی دعوا میکنیم
چون پدرمونو درآورده

ولی خب طبیعیه بچه بخواد جایی بمونه
ربطی به فراری بودن از شما رو نداره

پسر منم میگه یکسره بیرون باشیم

حتما باید دارو مصرف کنی
اون متوجه نیست ولی تو متوجه رفتارتی و اگاهانه داری بدترین ظلم اول در حق خودت بعد بچت میکنی عزیزم
میفهممت ها سخته واقعا گاهی وقتا ادم نمیکشه دیگ ولی گناه اون بچه چیه
دارو بگیر شرایطت استیبل شه
و حتما از یه روانشناس خوب کمک بگیر برای ارتباطتون

دختر مام ازمون فراریه
حالا شاید من داد بزنم ولی باباش چی؟!
اون که از گل نازک تر بهش نمیگه هرکیو میبینه میره میچسبه بهش

باور کن ربطب نداره بچه ها دویت دارن بمونن پیش مادربزرگ پدربزرگاشپن

اره حتما دکتر برو ی قرص ارامبخش بهت بده
اینجوری پیش بری ده سالش شه از خونه میذاره میره
حتما حتما دکتر برو

من والا با پسرم زیاد دعوا نمیکنم بازی میکنم.ولی بازم ب بقیه وابستس دوس داره پیش بقیه باشه اقتضای سنشه خودتو ناراحت نکن
ولی از من ب شما نصیحت اصلااا نزار جایی شب بمونه شده بزور گریه بیازش دو دفعه گریه کنه دیگ توقع نداره
چون عادت میکنه عزیزم

حتما باید دارو بخوری برو پیش روان پزشک

مسلما ک با مصرف داروی اعصاب همه‌ی مشکلات حل نمیشه، اما تا حدی کنترل میشه،
اصلا نترس
اصلا مقابله نکن
فکر نکن چیز خاصیه
منم بخاطر مشکلاتی ک برام پیش اومد خیلی اذیت شدم و روانم از هم پاشید
بااینکه رفتارم با پسرم مثل چیزی ک شما میگی نبود ک الان داروی اعصاب مصرف میکنم از مرداد ماه،
انقد راضی‌ام ک ب هرکسی لازم داره پیشنهاد میکنم، مگه ما برا درد جسمی دارو نمیخوریم؟
وابستگی هم نمیاره، دکتر خودش بلده چطور کم‌کم از بدنمون بگیرتش، من قبلا هم ۲ سال مصرف کردم و بدون دردسر ترکش کردم.
پیشنهاد من برات در درجه‌ی اول روانپزشک،
بعدش ک خیلیییییی مهم و موثره ورزش،
بعدش اگر وسع مالیشو داری تراپیست،
پیاده‌روی، مدیتیشن، اگر میتونی یکم بچه رو بدی ب کسی ( چون بچت ک با دیگران میمونه ) با دوستت یا تنهایی بری تفریح، وقتایی ک خوابه کاری ک آرومت میکنه کنی.
بخدا همینا روحیه‌ت از صفر میکشونه صد.
شعار ندادم، تک ب تکش کارایی که خودم انجام دادم

اولا ك اصلا خودتو سرزنش نكن
همين ك ميدوني كارت اشتباهه و دنبال درماني يعني مادر خوبي هستي
اما ازين به بعد ب خودت قول بده ديگه سرش داد نزني
وقتي عصبي ميشي و ميخواي داد بزني سريع از تكنيك ١٠ ثانيه استفاده كن.١٠ ثانيه مكث كن تا مغزت بهتر تصميم بگيره يا وقتي خيلي عصبي ميشي از دستش برو دستتو بگير زير اب سرد اين كار دليل علمي داره و باعث ميشه اروم بشي....
با خودت تمرين كن و از فردا ك رفتي اورديش ديگه داد نزن سرش

دقیقااااااشرح حال منوگفتی اومدیم خونه مامانم اسیرشدیم نمیادخونمون منومیبینه جیغ میزنه به اطرافیان بیشتروابستس تامن تاالان منتظرشدم آقابخوابع بعدببرمش خونه چون نمیادمیگ اینجامیخوابم از خونه فررراریه

پسر منم همینه اصلا دوس نداره پیش من باشه

پسر منم عاشق همه هست به غیر من
یعنی از من فراریه هاااا، هرکس رو ببینه با آغوش باز میپذریتش
من در طول روز کلی قربون صدقش میرم نازش میکنم بوسش میکنم ولی اصلا بهم علاقه نداره
عاشق مادر شوهر و پدر شوهرمه وقتی بغل اوناس پیش من نمیاد

برو روانشناس كنارش دارو هم بخور، تو خونه هم نمون هروز ببرش پارك خانع بازي يا كلاس و…

نه کلاس فرزندپروری شرکت کن