خیلی دلم شکسته و ناراحتم. من تمام سختی های بچه داری رو با جون و دل تحمل می‌کنم و دارم تمام سعی خودم رو می‌کنم تا برای دخترم بهترین باشم. از شوهرم توقع ندارم توی بچه داری مشارکت کنه چون میگم حالا اون سرکار میره هرچند من الان از اون خیلی بی خواب تر و خسته ترم. تنها توقعی که ازش دارم اینه که زحمات من رو ببینه و قدردان باشه و فقط کافیه ازم تشکر کنه ولی این کارو نمیکنه و تا کوچک ترین گله ای از خستگی می‌کنم میگه مادر بودن همینه اما در مورد مادر خودش همیشه میگه مادرم خیلی سختی کشیده در صورتی که اصلا اینجوری نبوده و مادرش توی روستا با بیخیالی کامل بچه هارو بزرگ کرده و هیچوقت حتی تربیتشون نکرده ولی بااین حال زحمات مادرش به چشمش میاد ولی کار های منو نمیبینه.
اوایل زایمانم اصلا اینجوری نبود و حتی شب ها که بیدار می‌شد میدید من بیدارم ازم تشکر می‌کرد یا میگفت تو بهترین مادری و هیچکس برای روژا دلسوز نیست به جز تو تا اینکه خانواده اش از شهرستان امدن و ۱۸۰ درجه رفتارش تغییر کرد. پدرش و خواهر کوچک ترش انقدر پرش کردن که الان اینجوری شده. ازشون متنفرم و دلم نمیخواد دیگه هیچوقت ببینمشون

گ و ه تو دهن خانواده شوهر همشون همینن

مادرشوهرم الان ۳ماه پسرم کلا بکبارراومده خونم انتظار داره همیشه من برم‌اونجا بعد ۱ماه زنگ‌زده دیشب چیکارمیکنی فلان

فهمید مریض شدم مواظب باش اینکارو کن اونکاررکن بچه شیر میدی حواست باشه مریض نشن 😐😐


فک کن کمک نمیکنن هرگز سالی یکبار بگن بریم یکساعت نوه خودمون نکه داریم‌اصلا نه کمک نه چیزی عین ی غریبه ی زنگ احوالپرسی اونوقت زنگ زده واسم میگه چیکار کنم چ نکنم خوب بشم اخه خودم گاوم انگار نمیدونم

همچنین خواهرر

موفق باشی گلم

همه چیز تو ذهنته.... قدرتش رو داری.... پس انجامش بده

ببین همه مشکل دارن.... خصوصا با درک نکردن شوهرا...پس خودتو بزن به بی‌خیالی و بچسب به زندگیت و خودت و بچتو شاد نگه دار.... باشاد بودن و بی محلی کردن همه شون رو حرص بده....مثل من،

واسه خودت زندگی کن. مرداد همه همینن.... ماهه ازشون قطع امید کردیم. سر بچه اولم که دختر بود اصلا کمکم نکرد خانواده میگفتن دختره دیگه مگه چیه.... اگر پسر بود ال میکردیم و بل میکردیم.... نذاشتن شوهرم حتی طرف بچه بیاد بغلش کنه.... بچه دومم که پسر شد اصلا باهام رفت و آمد نکردن با اینکه تو یه خونه ایم اصلا نیومدن دیدن بچم.... چه مادرش اینا چه برادرش اینا که براشون جون میداد.... بهش میگم اطرافیانت رو بشناس ببین اصلا برات ذوق نکردن میگه خانوادم خیلی خوبن. حتما تو یه کاری کردی که نمیان و نمیرن....بازم من مقصرم.... اینقدر دل بریدم ازش که بعد دوهفته از زایمانم برگشتم سر کارم . معلم زبانم.با دوتا بچه میرم سرکار و میام که حتی شوهرمو نبینم و کل کل نکنم. پسرم تازه یه ماهشه

اره عزیزم ارزش نداره ولی بعضی وقت ها نمیتونم بهش فکر نکنم

همشون همینن عزیزم خودتو اذیت نکن

ببین حق داری باید تشکر کنه همون طور که اون بیرون کار میکنه شما تو خونه زحمت میکشی خیلی سخت تر از مردا خونه داری و بچه داری
و طرف شوهر خیلی بی‌شعورن با وجود بچه کوچیک خودشون باید نیان
خدا بسرشون میاره عزیزم صبر کن هرچه قدر شمارو اذیت کنن ان شاالله صدبرابر برای خودشون پیش بیاد

بعضی خانواده ها نبودنشون بهترازبودنشونه منم همیشه فک میکنم اگه خانواده ی شوهرم نبودن وشوهرم بی کس وکاربود خیلی بهتربود اخه پدرشوهری که زنگ میزنه فقط دخالت وفوضولی میکنه وازصدتامادرشوهربدتره ولی جایی که باید باشه وکاری کنه نبوده به چه دردی میخوره؟؟بچم چهارماهش داره تموم میشه پدرشوهرم حتی نیومده ببینش چون دختره وازدخترمتنفره!!!ولی تا مدل زایمانه من که طبیعی باشه رو دخالت میکرد این ادمو نباید سرتاپاشو افتابه گرفت بهش؟؟!من که به شوهرم گفتم یامن یااونا قرار اینجوری شده دیگه من نرم داهات خراب شدشون اونام نیان...فک کن که البته اونا نیان!!!!میان برای دخالت وفوضولی ولی من داخل ادم حسابشون نمیکنم!

تو تنها نیستی گلم

همه مردا همینن

عزیزم
شما برای بچه ی خودت داری زحمت میکشی
چرا میخوای تشکر کنه
با این حس چرا حال خودت و بد میکنی

حرفای دل منو زدی که😓

همشون همینن قدرنشناسن

عزیزم خیلی بده ناسپاسی و قدرنشناسی همسر