من از همون اوایل بارداری، وقتی فهمیدم باردارم، دوست داشتم زایمان فیزیولوژیک داشته باشم. هم دوست داشتم این تجربه رو عمیقاً حس کنم، هم فکر می‌کردم اگر زایمان طبیعیِ خوبی داشته باشی، از نظر جسمی زودتر به حالت قبل برمی‌گردی.

ولی خیلی زود به این نتیجه رسیدم که اگر می‌خوام چنین زایمانی داشته باشم، نباید بذارم روز زایمان تازه باهاش روبه‌رو بشم؛ باید از قبل خودم رو آماده کنم.

سه ماه اول به خاطر هماتوم و مصرف پروژسترون، ورزش رو متوقف کرده بودم، ولی از ماه چهارم، با اجازه پزشکم دوباره ورزش رو شروع کردم. قبل از بارداری هم ورزش می‌کردم و در دوران بارداری هم تمرین‌های مناسب بارداری و TRX رو ادامه دادم و تقریباً تا یک هفته قبل از زایمان فعال بودم.

در کنارش تمرین‌های تنفسی، مخصوصاً تنفس دیافراگمی، انجام می‌دادم و سعی می‌کردم درباره خودِ فرآیند زایمان هم اطلاعات به دست بیارم. اول از پیج‌های آموزشی مادرها شروع کردم، بعد رفتم سراغ یوتیوب و درباره مراحل زایمان، پوزیشن‌ها و تکنیک‌های تنفس بیشتر یاد گرفتم.

راستش آگاهی استرسم رو کاملاً از بین نبرد؛ هرچی به زایمان نزدیک‌تر می‌شدم، استرسم هم بیشتر می‌شد، چون بالاخره چیزی بود که هیچ‌وقت تجربه‌اش نکرده بودم. ولی هرچی بیشتر می‌دونستم، اعتمادبه‌نفسم هم بیشتر می‌شد.

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط